ताज्या घडामोडी

अतिथी कट्टा

'टाइमपास ३’ हा चित्रपटगृहांमध्येच पाहण्याचा सिनेमा...

---------

‘टाइमपास ३’ हा चित्रपट नुकताच प्रदर्शित झाला आहे. त्यानिमित्तानं या चित्रपटाचे दिग्दर्शक रवी जाधव यांचं हे मनोगत.

झटपट रिव्हियू

अनन्या काही गोष्टी विशिष्ट कालखंडापुरत्या मर्यादित नसतात. त्यातील मर्म काल-आज-उद्याही संदर्भहीन ठरणारा नसतो. त्यामुळे अशा कथा प्रेक्षकांच्या मनाला सहज भिडतात. पण त्या कथांमध्ये अतिरंजकपणा आल्यास त्या कदाचित खोट्या वाटू शकतात किंवा त्या कथा खात्रीपूर्वक पटवून दिल्या नाहीत तर प्रेक्षकांवर त्याचा प्रभाव पडणार नाही. अशीच एक कहाणी म्हणजे; 'अनन्या'. नाट्य लेखक दिग्दर्शक प्रताप फडनं त्याची 'अनन्या'रुपी रंगमंचीय कहाणी मोठ्या पडद्यावर कालसुसंगततेनं चितारली आहे. आजवर अनेक मराठी सिनेमांच्या पडद्यावर एकांकिका, नाटकांचे पुढे सिनेमे झाले आहेत. पण, ते सर्वच सिनेमारुपी प्रभावी ठरले; असं नाही. पण, 'अनन्या' वेगळा ठरतो. अत्यंत संतुलित कलाकृती म्हणून तो आपल्या समोर येतो. निर्माता रवी जाधवनं यापूर्वीदेखील एकांकिकांच्या कथांना मोठ्या पडद्यावर आणलं आहे. यावेळीही त्याच्या पुढाकारानं 'अनन्या' रंगमंचावरून मोठ्या पडद्यावर आलीय. प्रताप फड हा 'सिनेमा'साठी नवखा दिग्दर्शक आहे. पण, हा नवखेपणा 'अनन्या'मध्ये कुठेही दिसत नाही. मुळात 'अनन्या'ची मूळ कथा एकांकिका आणि दोन अंकी नाटक हे सिनेमॅटिकच आहे. ज्यांनी या कलाकृती पाहिल्या असतील त्यांना ते जाणवलं असेलं. त्यामुळे नाट्यदिग्दर्शकापासून सिनेमा दिग्दर्शक होण्याच्या प्रवासात प्रतापनं उशीर केला; असं म्हणावं लागेल. कारण, 'नाटक' आणि 'सिनेमा' असं कोणतंही माध्यम असलं तरी त्याची दिग्दर्शकीय नजर अचूक आहे. त्यानं प्रसंगांमधील नाट्य, त्यातील भाव, मर्म, संदेश खूबीने पडद्यावर खुलवलं आहे. त्यात हा सिनेमा चित्रित करताना आणि दिग्दर्शकीय पातळीवर तांत्रिक बाबीसुद्धा महत्त्वाच्या आहेत. व्हिएफएक्सच्या गरजा आणि मर्यादा विचारात घेऊन उपलब्ध साधनांचा वापर करताना प्रतापनं सिनेमाच्या मूळ आत्म्याला कुठेही धक्का लागू दिलेला नाही. निवडक दृश्यांचे दिग्दर्शन करताना दिग्दर्शक थोडा कमी पडलेला जाणवतो. ते प्रसंग रटाळ भासतात. पण, त्याकडे दुर्लक्ष करता येण्यासारखं आहे. छायाचित्रणाचे काम उत्तम झालं आहे. नाटक आणि सिनेमाची तुलना करायला नको. प्रत्येक कलाकृती त्याच्या जागी मनोरंजक आहे. पण, गोष्टीचा मर्म सांगायचा झाल्यास ही कथा केवळ अनन्याची (ऋता दुर्गुळे) नाहीय. ही गोष्ट तिच्या आजूबाजूला असलेल्या माणसांची अधिक आहे. त्यांच्या नजरेत अनन्या कशी आहे? हे विविधांगी बाजूंनी प्रेक्षकांना सिनेमात समजून घेता येते. तरुणीने आपल्यातल्या शारीरिक उणिवेवर मात करत जगण्याच्या केलेल्या संघर्षाची ही गोष्ट आहे. एका अपघातात अनन्याचे हात जातात. ही गोष्ट जेव्हा अनन्याला समजते त्यावेळी तिला जबर मानसिक धक्का बसतो. तो तितक्याच तीव्रतेनं प्रेक्षकांपर्यंतही पोहोचतो. परिणामी अनन्याची जायबंदी स्वतः प्रेक्षक अनुभवल्या शिवाय राहत नाही. अनन्याचे वडील (योगेश सोमण) ज्या पद्धतीनं मुलीचं सांत्वन करत असतात; तो प्रसंग अत्यंत बोलका आहे. यातील वडिलांच्या मनातील द्वंद्व विशेषतः दिसून येते. एका प्रसंगात अनन्याचा भाऊ (सुव्रत जोशी) काही कारणास्तव अनन्यावर चिडतो. त्या प्रसंगातील त्याचा स्वार्थी विचार आणि हतबल अनन्याची अवस्था प्रेक्षकांच्या नजरेत अधोरेखित होते. तर भावाच्या विरुद्ध अनन्याची मैत्रीण असलेली प्रियांकाच्या (ऋचा आपटे) नजरेतील अनन्या काही वेगळीच आहे. तिचं आणि अनन्याचं नातं दिग्दर्शकानं छान खुलवलं आहे. कथानकात अनन्याला आई नाहीय. आई नसलेल्या आणि हातांनी अपंग असलेल्या एका मुलीची स्वतःच्या खासगी आयुष्याची चौकट कशी असू शकते? हेदेखील दिग्दर्शकानं अधोरेखित केलं आहे. परिणामी 'अनन्या' ही कहाणी जगण्याकडे वेगवेगळ्या दृष्टिकोनातून बघणाऱ्या माणसांची गोष्ट आहे. तसंच ही कथा नातेसंबंधातंले ताणही दाखवते. लेखकाच्या पातळीवर कथा, पटकथा आणि संवाद प्रताप पुन्हा उजवा ठरतो. संवादरुपी व्यक्तिरेखा सशक्तपणे उभ्या राहणं ही उत्तम कलाकृतीची ओळख आहे. ती या सिनेमात दिसते. अनन्या, शेखर (चेतन चिटणीस), प्रियांका (ऋचा आपटे), अविनाश (योगेश सोमण), धनंजय (सुव्रत जोशी), सुनील अभ्यंकर आणि रेणुका दफ्तरदार या सर्व व्यक्तिरेखांच्या तोंडी असलेल्या संवादांची भाषा, शब्दभांडार भिन्न आहे. त्यामुळे या प्रत्येक भूमिका स्वतंत्रपणे आपल्यासमोर उभ्या राहतात. यात कलाकारांची मेहनतही आहे. सिनेमाची पटकथा आखीवरेखीव पद्धतीनं लिहिली गेलीय. वर्तमान-भूतकाळाची सांगड यात घालण्यात आलीय. काही ठिकाणी कथा विस्ताराच्या पातळीवर सिनेमा डगमगतो. पण ते कलाकारांच्या सादरीकरणात लपलं जातं. 'अनन्या'च्या रुपी अभिनेत्री ऋता दुर्गुळेनं सक्षमपपणे मोठ्या पडद्यावर पदार्पण केलं आहे. अनेक प्रसंगांचे क्लोज शॉट आहेत. त्यावेळी ऋतानं डोळ्यांमधून केलेला अभिनय विशेष भावतो. 'अनन्या' ही व्यक्तिरेखा मुद्राभिनयाची जेवढी मागणी करते त्याहून अधिक शारीरिक अभिनयाची मागणी करते. ऋतानं ती उत्कृष्टपणे आणि प्रामाणिकपणे पूर्ण केली आहे. या भूमिकेसाठी तिनं घेतलेली मेहनत लाजवाब आहे. भावनेतील चढ-उतार तिनं आपल्या अभिनयातून लीलया सादर केलेत. त्याचप्रमाणे उत्तरार्धात अमेय वाघनं आपल्या अभिनय सादरीकरणानं चौकार-षटकार मारले आहेत. सुव्रत जोशी आणि ऋचा आपटे यांनीही त्यांच्या व्यक्तिरेखा उत्तमरित्या वठवल्या आहेत. या सिनेमातील आणखी एक महत्त्वाचं पात्र म्हणजे या सिनेमातील गाणी आणि पार्श्वसंगीत. संगीतकार समीर सप्तिस्कर आणि गीतकार अभिषेक खणकर या जोडीनं सिनेमाची उंची वाढवली आहे. तो अधिक प्रभावशाली बनवण्यात या दोघांचा मोठा वाटा आहे. प्रसंगांचं गांभीर्य समजून बारकाईनं पार्श्वसंगीताचं काम करण्यात आलंय. गीतांनी सिनेमाची गोष्ट टप्प्याटप्प्यानं पुढे नेली आहेत. सिनेमा हा प्रभावशाली बनला आहे. पण, त्यात काही ठिकाणी व्हिएफएक्सच्या मर्यादादेखील नजरेस येतात. काही कृत्रिम वाटणारे प्रसंग सोडल्यास बहुतांश सिनेमा आपल्याला गुंतवून ठेवतो. धक्कातंत्र पद्धतीनं ही संपूर्ण कहाणी आपल्यासमोर सुरुवातीपासून सादर होते. सिनेमाच्या कथेत धक्के जरूर आहेत; पण शेवटी सिनेमाची गोष्ट काय आहे यापेक्षा ती कशी सादर केलीय हे बघायला प्रेक्षकांनी 'अनन्या'कडे वळावं. सुजाण प्रेक्षकाला हा 'अनन्य साधारण रस' भावल्याशिवाय राहणार नाही. आणि ज्यांना केवळ मनोरंजक हवंय त्यांच्यासाठीदेखील सिनेमात नाट्य आणि विनोद आहेच. ================================================ सिनेमा : अनन्या ================================================ निर्मिती : ध्रुव दास, रवी जाधव, संजय छाब्रिया ================================================ लेखन, दिग्दर्शन : प्रताप फड ================================================ कलाकार : ऋता दुर्गुळे, अमेय वाघ, चेतन चिटणीस, ऋचा आपटे, योगेश सोमण, सुव्रत जोशी ================================================ संगीत : समीर सप्तिस्कर ================================================ गीतकार : अभिषेक खणकर ================================================ छायांकन : अर्जुन सोरटे ================================================ दर्जा : साडे तीन स्टार

जन्मदिन

    आपल्या प्रतिक्रिया येथे नोंदवा



    [recaptcha]

    काही निवडक प्रतिक्रिया:

    सचिन पारेकर


    शाहू मोडक हे मराठी चित्रपटातील असामान्य कलाकार होते. 'माणूस' मधील त्यांची भूमिका अविस्मरणीय होती.विनम्र अभिवादन!💐💐

    संजय रत्नपारखी
    संदर्भ:- फेसबुक प्रतिक्रिया