ताज्या घडामोडी

अतिथी कट्टा

दोन शापित चित्रपट...

ज्येष्ठ दिग्दर्शक राजदत्त यांनी २१ जानेवारी २०२२ रोजी ९१व्या वर्षात पदार्पण केले. राजदत्त यांनी दिग्दर्शित केलेला एक महत्त्वाचा चित्रपट म्हणजे शापित. प्रकाश धुळे यांनी ‘चित्रस्मृती’ पुस्तकामध्ये ‘शापित’ तसेच त्याबरोबरीच प्रदर्शित झालेल्या ‘रझिया सुलतान’ या हिंदी चित्रपटाचा तुलनात्मक अभ्यासपर केलेला लेख समाविष्ट आहे. हा लेख आम्ही प्रसिद्ध करीत आहोत.

झटपट रिव्हियू

एकमेकांप्रती पूर्ण निष्ठा असलेले, एकमेकांवर विश्वास ठेवणारे; किंबहुना आयुष्यात घडलेली लहानातली लहान ते मोठ्यातली मोठी गोष्ट एकमेकांना खुलेपणानं सांगणारे, किती नवरा-बायको असतील, यावर कदाचित मतांतर होईल. कुणी म्हणेल प्रत्येक व्यक्तीचं खासगी आयुष्य असतं, त्याची त्याची ‘पर्सनल स्पेस’ असते, त्याविषयी आपल्या नवऱ्याशी किंवा बायकोशी खुलेपणानं का बोलावं? तर कुणी म्हणेल दाम्पत्यामध्ये पारदर्शी नातं हवं, त्यांनी एकमेकांशी मोकळेपणानं बोलायला हवं, व्यक्त व्हायला हवं. यातली नेमकी कोणती बाजू स्वीकारायची, हे ज्यानं त्यानं ठरवलेलंच संयुक्तिक ठरेल; पण नवरा-बायकोचं प्रेमळ नातं पूर्ण पारदर्शी असल्यावर काय घडू शकतं, याची खुसखुशीत गोष्ट दिग्दर्शक नितीन कांबळे यांनी ‘कॉफी’ या चित्रपटात मांडली आहे. कथानकाचा जीव छोटाच आहे; पण ती छोटी गोष्ट पडद्यावर रंजकपणे मांडण्याचं काम दिग्दर्शकानं शिताफीनं केलं आहे. त्यासाठीचे त्याचे प्रयत्न पडद्यावर; किंबहुना त्याच्या दिग्दर्शनात दिसतात. याचा अर्थ यात सगळं आलबेल आहे, असा नाही. गोष्ट म्हणून ‘कॉफी’ उजवी असली, तरी सादरीकरणाची बाजू डगमगली आहे. दिग्दर्शकीय पातळीवर नितीनला त्याच्या प्रयत्नांसाठी दाद द्यायला हवी. हा संपूर्ण चित्रपट ‘कबुली’ या एका धाग्यावर चालतो. या कबुलीजबाबाभोवती पटकथा रचताना लेखक स्वतःच्याच लिखाणाच्या प्रेमात पडल्याचं भासतं. याचं कारण, काही प्रसंग मुद्दाम कथेत गुंफल्यासारखे भासतात. त्यांना कदाचित कात्रीही लावता आली असती. प्रेक्षकांना प्रत्येक गोष्ट समजावून सांगण्याच्या नादात सिनेमा रेंगाळतो आणि त्याचा एकूण परिणाम उणावतो. ही गोष्ट तिघांची आहे. रेणू-रणजित हे नवरा-बायको आहेत. त्यांचा प्रेमविवाह झाला आहे. रोहित हा रेणूच्या आयुष्यात लग्नानंतर आला आहे. तो तिचा चांगला मित्र आहे. साहजिक इथं ‘लव्ह ट्रँगल’ आहे; पण तो काहीसा वेगळा आहे. ही गोष्ट या चित्रपटाच्या कथानकाला इतर प्रेमप्रकरणांपेक्षा वेगळी ठरवते. रेणू (स्पृहा जोशी) कामानिमित्त गोव्याला जाते. तिथं तिला रोहित (सिद्धार्थ चांदेकर) हा तरुण भेटतो. पहिल्या भेटीमध्येच रोहित रेणूसोबत फ्लर्ट करू लागतो. मोकळेपणानं तिच्याशी वागतो, बोलतो. अगदी एखाद्या जवळच्या माणसाप्रमाणं रेणूला वागवतो. रेणूला व्यक्त होण्यासाठी धीर देतो. या सगळ्यांत रेणू आणि रोहित यांच्यात मैत्री होते आणि दिवसागणिक त्यांच्यात आकर्षण वाढत जातं. पुढं असं काही घडतं ज्यामुळे रेणू अस्वस्थ होते. ती मुंबईला निघून येते आणि रणजितकडे (कश्यप परुळेकर) घडलेल्या या सगळ्या प्रकारची कबुली देते. हा कबुलीजबाबाचा मामला पटकथेत भूतकाळ-वर्तमान-भूतकाळ या साखळीत लिहिला गेला आहे. स्पृहा आणि सिद्धार्थ यांनी चांगलं काम केलं आहे. त्यांचा पडद्यावरचा वावर आणि सहजता छान. दोघांमधले प्रसंग आणि संवाद नैसर्गिक झाले आहेत. परिणामी रेणू आणि रोहित या व्यक्तिरेखा लक्षात राहतात. कश्यपला पटकथेत तितकासा वाव नसूनही वाट्याला आलेली भूमिका त्यानं प्रामाणिकपणे साकारली आहे. चित्रपट फारसा चकचकीत नाही. निर्मिती मूल्यातल्या मर्यादा जाणवतात. तांत्रिक बाजूही ठीक आहेत; पण स्पृहा-सिद्धार्थसाठी हा चित्रपट पाहायला हरकत नाही. चित्रपटाच्या उत्तरार्धात जो संदेश किंबहुना जो ट्विस्ट आहे, तो आजच्या तरुण दाम्पत्यांना शिकवण देणारा आहे. ======================================= निर्माते : कैलाश सोराडी, विमला सोराडी दिग्दर्शक : नितीन कांबळे कथा-पटकथा : मच्छिंद्र बुगडे कलाकार : सिद्धार्थ चांदेकर, स्पृहा जोशी, कश्यप परुळेकर संकलन : राहुल भातणकर छायांकन : आय. गिरिधरन दर्जा : २.५ स्टार

    आपल्या प्रतिक्रिया येथे नोंदवा



    [recaptcha]

    काही निवडक प्रतिक्रिया:

    बाळू धावडे


    आपण जे काम केले आहे ते खरेच भगीरथ प्रयत्न आहेत.सलाम आहे आपल्याला. चित्रपटांची चित्र गंगा अगदी छोट्या छोट्या चित्रपटांसह मराठी चित्रपट रसिका साठी दिली आहे. हे जुने सोनेरी चित्रपट पाहायला मिळाले तर खूपच छान!

    संदर्भ:- ई-मेल प्रतिक्रिया