ताज्या घडामोडी

अतिथी कट्टा

’रंपाट ’ म्हणजे पंचपक्वान्नाची थाळी...
-----
नटरंग, बालगंधर्व, बालक पालक, टाइमपास, टाइमपास २, न्यूड या आगळ्यावेगळ्या चित्रपटानंतर प्रसिद्ध दिग्दर्शक रवी जाधव यांनी दिग्दर्शित केलेला रंपाट चित्रपट येत्या १७ मेला प्रदर्शित होत आहे. त्यानिमित्तानं या चित्रपटाबद्दल त्यांचं हे मनोगत.

झटपट रिव्हियू

रंपाट


वेगवेगळ्या आशय-विषयाचे सिनेमे ताकदीने पडद्यावर मांडत असताना दिग्दर्शक रवी जाधव यांनी स्वत:ची अशी शैली जोपासली आहे. प्रत्येक सिनेमा वेगळ्या आकृतिबंधात साकारून त्यांनी व्यावसायिकता आणि कलात्मकतेची सांगडही घातली आहे. म्हणजे हे सिनेमे अगदी साधा सोपा आशय; पण तितक्याच सोप्या मांडणीतून काही सांगू पाहतात. ‘रंपाट’मध्येही असाच एक चांगला आशय मांडण्याचा प्रयत्न ते करतात. मात्र, या आशयाची मांडणी करताना झालेल्या गडबडीमुळे ‘रंपाट’ प्रभावी ठरत नाही. प्रमुख व्यक्तिरेखांचा गोंधळ, प्रेक्षकांना अगदीच किरकोळीत काढण्याची केलेली गल्लत, मध्यंतरापर्यंत फसलेली पटकथा आणि बालीश प्रसंग-संवादांचा भडिमार यामुळे ‘रंपाट’ उल्लेखनीय ठरत नाही. चित्रपटसृष्टीत स्वत:चं नशीब आजमावण्यासाठी आलेल्या गावातील युवक-युवतीची गोष्ट सिनेमा सांगतो. हा युवक आहे सोलापूरचा, तर युवती आहे कोल्हापूरची! सोलापूरमध्ये पडलेल्या दुष्काळामध्ये स्वत:चे जीवन संपवलेल्या एका शेतकऱ्याचा मुलगा असलेला मिथुन (अभिनय बेर्डे) आईसोबत (प्रियांका बेर्डे) राहत आहे. मिथुनच्या जन्माआधीपासूनच त्याच्या आईला सिनेमाचे प्रचंड वेड आहे. सिनेमाने तिचे आयुष्य व्यापून गेले असून, वेगवेगळे सिनेमे पाहतच मिथुन मोठा झाला आहे. स्वत:च्या मुलाला डॉक्टर, इंजिनीअर करण्याची ऐपत नसल्याने ती मुलाला फिल्म इंडस्ट्रीत जाण्याचा सल्ला देते. दुसरीकडे कोल्हापूरमध्ये पैलवान बापासोबत (अभिजित चव्हाण) विजया उर्फ मुन्नी (कश्मिरा परदेशी) राहत असून, तिला कुस्तीत पारंगत करण्याचा विडा बापाने उचलला आहे. मात्र, मुन्नीला सिनेमात काम करायचं आहे. दोघेही मुंबईत होणाऱ्या ऑडिशनसाठीची जाहिरात वाचतात. (मिथुन ती तंबाखू बांधून आलेल्या वर्तमानपत्रात वाचतो, तर मुन्नी खुराक बांधून आलेल्या वर्तमानपत्रात हाच काय तो फरक) दोन ध्रुवांवर असलेले मिथुन आणि मुन्नी एका सामायिक उद्देशाने मुंबईत येतात. मग ऑडिशनला आलेल्या या दोघांची फसवणूक होते आणि त्यांना सिनेमा उद्योगाचे वास्तव समजते. इंडस्ट्रीत ‘सक्रिय’ असलेला फटाफट (कुशल बद्रिके) या दोघांसाठी धडपड करतो. झटपट यश मिळवण्यासाठी, ‘रंपाट’ धावण्यासाठी दोघे प्रयत्न सुरू करतात. सिनेसृष्टीतील दिग्गज त्यांच्या डोळ्यात अंजन घालतात. मग त्यांच्या वाट्याला काय येते? मुन्नीच्या वडिलांच्या स्वप्नाचे काय होते? मिथुन-मुन्नीला सिनेमात काम मिळते का? या प्रश्नांची उत्तरे शोधण्यासाठी ‘रंपाट’ पाहायला हवा. मध्यंतरापर्यंत सिनेमा अतिशय संथपणे जातो. गावातून मुंबईपर्यंतचा प्रवास, त्यासाठी केलेले प्रयत्न आदी गोष्टी खूपच वरवरच्या वाटतात. नायकाच्या आईचं चित्रपटप्रेम दाखवण्यासाठी वारंवार वापरलेले हिंदी-मराठी सिनेमातील संवाद पाहून हसावं का रडावं ते कळत नाही. ‘तुला तुझ्या आईची आणि गायीची शपथ’ असे म्हणणाऱ्या, अमिताभ-मिथुनचे संवाद कोळून प्यायलेल्या नायकाच्या आईची व्यक्तिरेखाही अशीच हास्यास्पद! म्हणजे तिच्या चित्रपटप्रेमात चुकीचे काही नाही किंवा तिची भूमिकाही अतिशय प्रामाणिक; पण ही व्यक्तिरेखा ‘कॉमेडी’ करण्याचा केलेला प्रयत्न खटकतो. नायक-नायिका मुंबईत आल्यावर त्यांचा दाखवलेला प्रवासही अतिशय वरवरचा वाटतो. ‘तेरे स्टोरी मैं है दम ,तो दुनिया चूमेगी कदम’ असा कुशल बद्रिके यांच्या तोंडी असलेला संवादच कोणत्याही सिनेमाचे सार असतो. ‘रंपाट’मध्ये हा कथा-पटकथेचा पटच विस्कटलेला वाटतो. सिनेमाच्या क्षेत्रात स्वत:चं अस्तित्व सिद्ध करण्यासाठी गावाकडून आलेल्या व्यक्तिरेखांचा संघर्ष लेखक-दिग्दर्शकाला दाखवायचा आहे, ती सारी धडपड दाखवायची आहे. मात्र, पडद्यावर हे सारं काही विस्कळितपणे येत राहतं. मुंबईला आलेल्या मुन्नीचं पुन्हा कुस्तीसाठी कोल्हापूरला जाणं; पुन्हा मुंबईत येणं आणि परत कोल्हापूरला जाणं, या व्यक्तिरेखेचा गोंधळच दाखवतं. सिनेमाच्या शेवटी काही प्रश्नांची उत्तर न देण्याचं टाळून ‘रंपाट २’ची तयारी केल्याचंही दिसतं. ‘भरकटलेल्या’ नायकाला सिनेसृष्टीतील दिग्गजांनी पुढील प्रवासाची दिशा दाखवल्यानंतरही तो प्रत्यक्षात वेगळंच करतो. लहानपणापासून ‘मिथुन’वेडा असलेला नायक अगदी अलीकडच्या काळात मुंबईत आल्यावर रेल्वे स्टेशनवरील ‘बुकस्टॉल’वर मिथुनच्या छायाचित्राचा ‘फिल्मफेअर’ पाहिल्याचा प्रसंग पाहून तर आपण धन्य होतो. अभिनय बेर्डे आणि कश्मिरा परदेशी यांनी आपल्या भूमिकांना योग्य न्याय दिला आहे. दोघांनीही प्रसंगानुरूप अभिनय केला आहे. छोट्याशा भूमिकेत कुशल बद्रिकेही लक्षात राहतो. अभिजित चव्हाण, प्रिया बेर्डे यांची कामेही प्रसंगानुरूप! मराठी रॅप साँग लक्षात राहणारे. निखळ मनोरंजन, प्रेमकथा, अॅक्शन, संगीत अशी भट्टी जमलेल्या रवी जाधवांच्या यापूर्वीच्या सिनेमांच्या तुलनेत ‘रंपाट’ अपेक्षाभंग करतो. चित्रपटविश्वात स्वत:चे अस्तित्व सिद्ध करण्यासाठी हजारो मुले-मुली मुंबईत येतात. डोळ्यात अनेक स्वप्नं घेऊन येतात. मोजकीच लोकं ही स्वप्नं करू शकतात, उरलेल्यांच्या स्वप्नांचाही चक्काचूर होतो, हा आशय प्रभावीपणे मांडता आला असता. हातात उत्तम ‘टीम’ही होती. मात्र, तसे घडत नाही. चार घटका ‘टाइमपास’च्या उद्देशाने जाणाऱ्यांच्या हातालाही फार काही लागेल असे वाटत नाही.

आपल्या प्रतिक्रिया येथे नोंदवा



[recaptcha]

काही निवडक प्रतिक्रिया:

मच्छिंद्र माळी पडेगांव,औरंगाबाद


नटश्रेष्ठ राजा गोसावी यांचे जीवन चरित्र फारच सुंदर आहे. धन्यवाद!!
संदर्भ:- प्रतिक्रिया