ताज्या घडामोडी

अतिथी कट्टा

‘साथ सोबत’मधून कुटुंबव्यवस्थेवर भाष्य...
---------
राष्ट्रीय पारितोषिक विजेते दिग्दर्शक रमेश मोरे यांनी दिग्दर्शित केलेला ‘साथ सोबत’ हा चित्रपट नुकताच प्रदर्शित झाला आहे.

झटपट रिव्हियू

वाळवी ================================================== निर्मिती : झी स्टुडिओज् आणि मधुगंधा कुलकर्णी ================================================== पटकथा, संवाद : मधुगंधा कुलकर्णी, परेश मोकाशी ================================================== दिग्दर्शन : परेश मोकाशी ================================================== पार्श्वसंगीत : मंगेश धाकडे ================================================== संकलन : अभिजित देशपांडे, सौरभ प्रभुदेसाई ================================================== छायांकन : सत्यजित शोभा श्रीराम ================================================== कलाकार : स्वप्नील जोशी, सुबोध भावे, अनिता दाते, शिवानी सुर्वे, नम्रता संभेराव ================================================== दर्जा: साडेतीन स्टार ================================================== ‘दिसतं तसं नसतं,’ अशी टॅगलाइन घेऊन आलेला परेश मोकाशीचा ‘वाळवी’ हा सिनेमा ही ‘टॅगलाइन’ अक्षरश: जगला आहे. भास-आभासाचे खेळ रंगवून पडद्यावर ‘दिसणारी’ आणि प्रत्यक्षात ‘असणारी’ गोष्ट यांची बेमालूम सरमिसळ त्याने केली आहे. परेशचा सिनेमा म्हटल्यावर तुम्हाला काही तरी भन्नाट पाहायला मिळणार, अशी अटकळ आपण बांधतोच आणि इथे दिग्दर्शकही तुम्हाला निराश करीत नाही. त्याच्या यापूर्वीच्या आकृतिबंधापेक्षा तो या वेळी वेगळा आकृतिबंध निवडतो. त्यासाठीचं पक्कं आणि गोळीबंद ‘पेपरवर्क’ करतो आणि कागदावर सशक्त असलेला आशय-विषय तेवढ्याच ताकदीने पडद्यावर आणतो. सिनेमाची मांडणी अतिशय वेगवान आणि प्रेक्षकांची पकड घेणारी असेल, याची पुरेपूर काळजी घेतो. मानवी स्वभावाला असलेली ‘डार्क शेड’ अधोरेखित करताना ‘डार्क ह्युमर’ही तो मांडतो. शक्यता-अशक्यतांची गोळाबेरीज करताना मराठी चित्रपटसृष्टीच्या सध्याच्या एकसुरी वातावरणात काही वेगळं पाहिल्याचं समाधानही देतो. चित्रपटाची कथा हीच ‘वाळवी’ची खरी नायक. अवनी (अनिता दाते) आणि अनिकेत (स्वप्नील जोशी) या जोडप्याची ही गोष्ट. या दोघांचं नाता आता पूर्वीसारखं राहिलेलं नाही. अनिकेतचं देविकाशी (शिवानी सुर्वे) सूत जुळलं आहे. अवनीला वैतागलेला अनिकेत तिला घटस्फोट मागत आहे. मात्र, ती त्यासाठी तयार नाही. कर्जबाजारी झाल्याने जगाला कंटाळून अवनी आणि अनिकेत दोघेही एकत्रच आत्महत्या करण्याचा बेत आखतात. एकत्रित ‘आत्महत्ये’साठीचं सगळं प्लॅनिंग होतं, बंदुका ‘लोड’ होतात, ‘सुसाइड नोट’ही तयार होतात आणि सगळं काही अगदी ठरल्याप्रमाणे (अर्थातच अनिकेत-देविकाने ठरविल्याप्रमाणे) घडणार, अशी शक्यता दिसत असतानाच यात एक ‘ट्विस्ट’ येतो आणि एकापाठोपाठ एक चित्र-विचित्र गोष्टी घडू लागतात. या गोष्टी काय आहेत? अवनी-अनिकेत-देविका या तिघांचं पुढे काय होतं? या सगळ्या गोष्टीत अंशुमन (सुबोध भावे) याची नक्की भूमिका काय आहे? या गोष्टीचा लाकूड पोखरणाऱ्या छोट्याशा वाळवी या किड्याशी काय संबंध आहे, यांसारख्या अनेक प्रश्नांची उत्तरे पाहण्यासाठी ‘वाळवी’ पाहायला हवा. धक्कातंत्र हा ‘वाळवी’चा आत्मा आहे. सुरुवातीपासून ते मध्यंतरापर्यंत आणि त्यानंतरही ‘क्लायमॅक्स’पर्यंत दिग्दर्शक एकापाठोपाठ धक्के देऊन एका थरारक चित्रपटाचा अनुभव देतो. अत्युच्च पातळीवर गेलेला ‘क्लायमॅक्स’ ही ‘वाळवी’ची जमेची बाजू आहे. काही सिनेमे त्याच्या ‘क्लायमॅक्स’साठी ओळखले जातात. ‘वाळवी’ही त्यापैकीच एक ठरेल. चित्रपटाची एकूणच कथा, त्यातील व्यक्तिरेखांची गुंतागुंत, एकमेकांकडे संशयाने अन् कधी सुडाने पाहणारे हिरो, अँटिहिरो, कथेतील वेगवेगळी वळणे, क्षणाक्षणाला वाढणारी उत्कंठा असा सारा पट दिग्दर्शक परेश मोकाशी मोठ्या शिताफीने उभा करतो. हे सारं काही एका सूत्रात बांधताना सिनेमाची पकड ढिली होण्याची किंबहुना तो भलत्याच वाटेवर भरकटण्याची आणि कंटाळवाणा होण्याची शक्यता होती. मात्र, इथे ते होत नाही. मुख्य कलाकारही अगदी सहज आणि नैसर्गिक अभिनय करतात. अनिता दाते, स्वप्नील जोशी आपापल्या भूमिकांना योग्य न्याय देतात. सुबोध भावे-शिवानी सुर्वे यांच्यातील खडाखडी छान रंगली आहे. चित्रपटाचा आशय अतिशय गंभीर आणि ‘टेन्स’ असला तरीही वेळोवेळी खटकेबाज संवादाने चित्रपटात ‘डार्क ह्युमर’ डोकावत राहते. आशयातील ‘ग्रे’ शेड मंगेश धाकडेचं पार्श्वसंगीत अचूक टिपण्याचं काम करतं. मानवी आशयाची गडद बाजू, त्यातील हेवेदावे, एकमेकांना आरोपीच्या पिंजऱ्यात उभं करणं ही सारी वैशिष्ट्ये असलेली ‘फिल्म न्वार’ ही विदेशी संकल्पना आपल्याकडे हिंदीमध्ये भारतीय पद्धतीत ‘मोल्ड’ होऊन वेळोवेळी आली. सन २००० नंतरच्या सिनेमात ती अनेक दिग्दर्शकांनी समर्थपणे साकारली. मात्र, मराठीत हा आकृतिबंध इतक्या ताकदीने आला नव्हता. ‘वाळवी’च्या रूपाने लेखिका मधुगंधा कुलकर्णी आणि दिग्दर्शक परेश मोकाशी यांनी तो आणला आहे, त्याबद्दल या दोघांचे आणि संपूर्ण ‘टीम’चे अभिनंदन. मेंदू पोखरणारा हा थरार चित्रपटगृहात जावून आवर्जून पाहावा, असाच आहे.

जन्मदिन

स्मृतिदिन

    आपल्या प्रतिक्रिया येथे नोंदवा



    [recaptcha]

    काही निवडक प्रतिक्रिया:

    निशांत भोसले


    आपल्या संकेतस्थाळाच्या माध्यमातून असे लक्षात आले कि आपन खूप छान माहिती पुरवत आहात. पण जर त्या सोबतच आपण एक youtube channel चालू करून त्यावर तो चित्रपट टाकावा आणि त्याची लिंक तुम्ही पुरवत असलेल्या चित्रपटाच्या माहिती खाली टाकावी जेणे करून ते उपयुक्त होईल.
    संदर्भ:- ई-मेल प्रतिक्रिया