ताज्या घडामोडी

अतिथी कट्टा

सोनाली करतेय पहिल्यांदाच रहस्यमय चित्रपट...
----------------
विकी वेलिंगकर हा रहस्यमय चित्रपट नुकताच प्रदर्शित झाला आहे. यात मुख्य व्यक्तिरेखा साकारणारी अभिनेत्री सोनाली कुलकर्णीचे हे मनोगत.

झटपट रिव्हियू

गर्ल्स


महाराष्ट्र टाइम्स
वास्तवाचा सोयीस्कर वापर करून जाता जाता एखादा ‘मेसेज’ देण्याची एक नवी टूम आजकालच्या मराठी-हिंदी सिनेमात आलेली दिसते. तशात बंडखोर प्रकृतीच्या व्यक्तिरेखांचं आयुष्य हा तर अगदी हक्काचाच विषय. म्हणजे अशी बंडखोरी दाखवायला काहीच अर्थ नाही. मात्र, त्या बंडखोरीत काही तरी अर्थ असावा, काही सांगण्याजोगं असावं. मात्र, असं काही सांगणारे सिनेमे मोजकेच. विशिष्ट चौकटीत आयुष्य जगणं नाकारणाऱ्या मित्रांच्या गोष्टी आपण आतापर्यंत अनेक चित्रपटांतून पाहिल्या आहेत. आता हीच थीम घेऊन, ‘आता नुसता राडा’ अशी टॅगलाइन घेऊन तीन मैत्रिणींची गोष्ट ‘गर्ल्स’मध्ये आपल्याला ‘दाखवली’ जाते. आजच्या काळातील बंडखोर मुलींची ही गोष्ट पाहताना वारंवार ‘वीरे दी वेडिंग’चा त्याच्यावरील प्रभाव दिसत राहतो. फक्त सारं काही मराठी संदर्भात येत राहतं. त्यात दाखवलेला मुद्दा महत्त्वाचा निश्चित आहे. मात्र, त्याचं पडद्यावरील दर्शन खूपच वरवरचं राहतं. स्त्रीमुक्तीचा हा उथळ अवतार ‘आता नुसता राडा’ याच टॅगलाइनभोवती फिरतो. मध्यंतरानंतर थोडाफार ‘सेंटी’ होतो आणि सरतेशेवटी ‘चुकीची दुरुस्ती’ होऊन हा प्रकार संपुष्टात येतो. सिनेमाची गोष्ट आहे मती (अंकिता लांडे) या मुलीची. आईच्या (देविका दफ्तरदार) नियमांना, तिच्याकडून सातत्यानं येणाऱ्या बंधनांना मती पार कंटाळली आहे. फॉरेस्ट ऑफिसर असलेल्या वडिलांच्या बदलीमुळे ती कोल्हापूरमध्ये राहायला येते. तिथे कॉलेजमध्ये तिची ओळख सखाराम ढोले पाटीलशी (पार्थ भालेराव) होते. विशिष्ट चौकोनी आयुष्य जगत असलेल्या मतीला या चौकटीतून बाहेर काढून सखाराम आयुष्य नव्यानं जगण्यासाठी तिला गोव्याला पाठवतो. गोव्यात गेल्यावर तिला मॅगी (केतकी नारायण) आणि रुमी (अन्विता फलटणकर) या दोघी भेटतात. आयुष्य बिनधास्तपणे जगणारी, सर्व मर्यादा खुलेआमपणे ओलांडणारी मॅगी एका ख्रिश्चन कुटुंबातील आहे, तर रुमीची कौटुंबिक स्थितीही काहीशी वेगळीच! या दोघींची तिची गट्टी होते. गोव्यामध्ये मती करीत असलेले वेगवेगळे ‘प्रताप’ सोशल मीडियावरून तिचे आई-वडील पाहतात आणि गोव्याची ट्रिप अर्धवट सोडून मती कुटुंबाकडे परत येते. मग मतीकडून सुरू होतो ‘स्व’चा शोध. या शोधासाठी आई-वडिलांना न सांगता ती पुन्हा घरातून बाहेर पडते. मॅगी आणि रुमी यांच्या कौटुंबिक समस्या काय आहेत? मतीला अपेक्षित असलेलं आयुष्य ती जगण्यास सुरुवात करते का? कुटुंबाची बंधने ती झुगारते का? तिचे आई-वडील कोणती भूमिका घेतात यासारख्या प्रश्नांची उत्तरे शोधण्यासाठी ‘गर्ल्स’ पाहायला हवा. बंडखोर मुलींची गोष्ट दाखवताना स्त्रीमुक्तीचा नारा लेखक-दिग्दर्शकांकडून इथं दिला जातो. मात्र, पेहरावावरून केलेली बंडखोरी, रात्रभर ड्रिंक्सचे रिचवलेले पेग, दररोज वेगवेगळ्या जणांसोबत केलेली शय्यासोबत अशा मर्यादित दृष्टिकोनातील बंडखोरी इथं दाखवली जाते. म्हणजे या गोष्टीच म्हणजे काय ती स्त्रीमुक्ती असा समज लेखक-दिग्दर्शकाचा झालेला दिसतो. सिनेमातल्या सर्वच व्यक्तिरेखा असं करीत नसल्या तरीही या मुली ‘चौकट’ ओलांडणार म्हणजे नक्की काय करणार, म्हणजे शिक्षण-करिअरबाबत काय भूमिका घेणार, त्यांच्या कुटुंबीयांची याबाब काय भूमिका आहे याबाबत काहीही दाखवलं जात नाही. चार घटका करमणुकीचे प्रसंग इथे दाखवले जातात, त्यातून टाइमपासही होतो. मात्र, त्यापुढे जाऊन ‘गर्ल्स’ वेगळं काही दाखवत नाही. मध्यंतरानंतर एकापाठोपाठ एक अपेक्षित प्रसंग येत राहतात, सिनेमाला साजेसा असा ‘मेलोड्रामा’ही दाखवला जातो. सिनेमाची भाषा ‘बोल्ड’ आहे, डायलॉगही एकदम डॅशिंग आहेत. हे सारं मराठी सिनेमासाठी निश्चित नवं आहे. मात्र, गेल्या काही वर्षांपासून अशा ‘काळाच्या पुढचं’ (?) बघणाऱ्या मराठी सिनेमांचं प्रमाणही वाढलं असल्यामुळे आता त्याची सवय मराठी प्रेक्षकाला करायला हवी. दिग्दर्शक विशाल देवरुखकर आणि लेखक हृषीकेश कोळी यांनी यापूर्वी ‘बॉइज’, ‘बॉइज २’सारखे सिनेमे दिले होते. या सिनेमांची जातकुळी आणि ‘गर्ल्स’ यात फारसा फरक नाही. पटकथेतील अनेक अपेक्षित गोष्टींमुळे सिनेमा रंगत नाही. काही संवाद अर्थातच ‘द्व्यर्थी’ आहेत. (कथेची ती गरज आहे हो) अंकिता, केतकी आणि अन्विता या तिघींनी आपापल्या भूमिकांना योग्य न्याय दिला आहे. अंकिता लांडे लक्षात राहते. देविका दफ्तरदारची व्यक्तिरेखाही जमलेली. छोट्याशा भूमिकेत स्वानंद किरकिरे वेगळेपण जपतो. ‘आईच्या गावात बाराच्या भावात’सारखी गाणी गणपतीत डान्ससाठीच. आजच्या काळाचा सिनेमा म्हणून हा सिनेमा आजच्या पिढीला पाहता येईल. अर्थात तरीही या पिढीलाही तो कितपत आपलासा वाटेल, हा प्रश्नही उरतोच. सहज जाता जाता ‘टाइमपास’च्या उद्देशाने जाणाऱ्यांनी या ‘गर्ल्स’च्या वाट्याला जावं. निर्माते : एव्हरेस्ट एंटरटेनमेंट, नरेन कुमार दिग्दर्शक : विशाल देवरुखकर लेखक : हृषीकेश कोळी सहायक दिग्दर्शक : अमोल चंद्रकांत घरात कलाकार : अंकिता लांडे, केतकी नारायण, अन्विता फलटणकर, पार्थ भालेराव, देविका दफ्तरदार, अतुल काळे

जन्मदिन

स्मृतिदिन

आपल्या प्रतिक्रिया येथे नोंदवा



[recaptcha]

काही निवडक प्रतिक्रिया:

संदीप पेंढारकर

राज्य विधानसभा निवडणुकीत "सिंहासन " आठवणारच

खुप सुंदर चित्रपट होता ...या चित्रपटात सर्व दिग्गज कलाकार मंडळी होती .…मराठी मधील मैलाचा दगड ठरला असा चित्रपट
संदर्भ:- फेसबुक प्रतिक्रिया