ताज्या घडामोडी

अतिथी कट्टा

‘अगडबम’ ब्रँडची सीरीज करणार...
------
‘अगडबम’ या २०१० मधील गाजलेल्या चित्रपटाचा ‘सीक्वेल’ येत्या २६ ऑक्टोबरला प्रदर्शित होत आहे. या चित्रपटात तृप्ती भोईर यांना साथ दिलीय ते सुबोध भावे यांनी...

झटपट रिव्हियू

मी शिवाजी पार्क
सिनेरिव्ह्यू - महाराष्ट्र टाइम्स

शंभर गुन्हेगार सुटले तरी चालतील; परंतु एका निरपराध व्यक्तीला शिक्षा होता कामा नये, हे आपल्या माननीय न्यायव्यवस्थेचे मूलभूत तत्त्व. कलम ३०२ संदर्भात तर ते अत्यंत बारकाईने आणि दहा दिशांनी तपासले जाते. का? तर कोण्या निष्पाप व्यक्तीला दंड होऊ नये. 'एका जीवाच्या बदल्यात दुसरा जीव' हे सर्वसामान्यांच्या मेंदूला पटणाऱ्या सरळ गणिताची आकडेमोड करताना वर्षे लोटतात. कोणत्याही निष्पाप व्यक्तीला न्यायव्यवस्थेकडून कायदेशीर दंड होता कामा नये याची दक्षता घेतली जाते. पण, दुसरीकडे त्या निष्पाप व्यक्तीला होणाऱ्या मानसिक दंडाचे काय? न्यायव्यवस्थेच्या त्या आकडेमोडीत कधी अर्थकारणाचे तर कधी राजकारणाचे पारडे जड राहते. यातून निर्दोष सुटलेल्या त्या शंभर गुन्हेगारांचे काय? त्यांचे काय करायचे? त्यांना कोण दंड करणार? या सर्व प्रश्नांचे उत्तर महेश मांजरेकर दिग्दर्शित 'मी शिवाजी पार्क' हा सिनेमा देतो. मुंबईतील किंबहुना देशातील सर्वसामान्य व्यक्ती, जो 'शहणा माणूस न्यायालयाची पायरी चढलेला' आहे. त्यांच्या मनातील ही साधीसुधी गोष्ट आहे; किंवा तुम्ही फँटसीच म्हणा ना. जी त्यांच्या केवळ मनातच असते. पण, कधी दृष्टांत देत प्रत्यक्षात येत नाही. 'मी शिवाजी पार्क' सिनेमा मात्र हे सर्व करतो. जे जे त्या सर्वसामन्य व्यक्तीला करावेसे वाटते ते ते सर्व तो करतो. पण, विजय नेहमी सत्याचाच होतो. हेही विसरून चालणार नाही. आणि म्हणूनच एका क्षणात 'हा सूर्य आणि हा जयद्रथ' असे म्हणत तो अंतिम निष्कार्षाकडे पोहचतो. असेच काहीसे मांजरेकरांचा 'मी शिवाजी पार्क' सांगण्याचा प्रयत्न करतो आहे. तो प्रयत्न बऱ्यापैकी यशस्वी देखील झाला आहे. कारण, सिनेमा बघून झाल्यावर 'आपणही हे करू शकतो' असे तोंडातल्या तोंडात पुटपुटत, एका 'रॉक स्टार'चा आविर्भाव घेत आपण प्रेक्षागृहातून बाहेर पडतो. आपल्या आजूबाजूला काय घडते आहे हे डोळसपणे पाहून त्यात नाट्यमयता आणत दिग्दर्शक महेश मांजरेकर यांनी प्रेक्षकांचे कधी मनोरंजन केले आहे तर कधी कानही पिळले आहेत. मग यात, 'काकस्पर्श', 'फक्त लढ म्हणा', 'लालबाग परळ', 'शिक्षणाचा आयचा घो' ते अगदी 'वास्तव'पर्यंत सिनेमांचे दाखले देता येतील. यावेळी देखील मांजरेकरांनी हाच डोळसपणा जपत 'मी शिवाजी पार्क' निर्मिला आहे. सिनेमाच्या नावावरून तुम्हाला असे वाटेल की, 'शिवाजी पार्क' या स्थळाची ही कहाणी आहे. पण, तसे नसून ही गोष्ट आहे उतार वयाला आलेल्या पाच मित्रांची. जे शिवाजी पार्कमध्ये रोज व्यायामासाठी तर कधी गप्पा मारण्यासाठी एकत्र भेटत असतात. त्यातील एक निवृत्त न्यायाधीश विक्रम राजाध्यक्ष (विक्रम गोखले) आहे. तर एक डॉक्टर रुस्तम मेस्त्री (शिवाजी साटम), निलंबित पोलीस अधिकारी दिगंबर सावंत (अशोक सराफ), सीए सतीश जोशी (सतीश आळेकर) आणि प्राध्यापक दिलीप प्रधान (दिलीप प्रभावळकर) आहे. सिनेमाच्या ट्रेलरमध्ये दाखवल्याप्रमाणे हे पाच मित्र कोणत्यातरी प्रकरणाचा छडा लावण्याच्या तयारीत आहेत. हे प्रकरण कोणते तर 'अन्याय' झालेल्या व्यक्तीला आणि त्यांच्या कुटुंबियांना न्याय मिळवून देणे. सिनेमा सुरु होतो तो या मित्रांच्या शिवाजी पार्कात रंगेलेल्या गप्पांनी आणि मित्रामित्रांमधील टोचून बोलण्यानी. तशी या पाचही मित्राची एकत्र गट्टी असली तरीही प्राध्यापक दिलीप प्रधान वगळता इतर चार मित्रांचे वैचारिक मत एकसारखे असते. आणि हा दिलीप गांधीवादी असतो. कोणत्याही प्रश्नांचे उत्तर शांततेत्याच मार्गाने सुटू शकते; यावर त्याचा विश्वास असतो. दिग्दर्शकाला आपल्या गोष्टीत प्रेक्षकांना लवकरात लवकर गुंफण्यासाठी पटकथेतील पुढील काही प्रसंगांमध्येच तो सिनेमाच्या मूळ विषयाला हात घातलो. त्यात सतीश जोशी या गृहस्था आयुष्यात एक घटना घडते. त्यात दोषी असलेला आरोपी पैश्यांच्या बळावर स्वतःचा जामीन करून घेतो खरा. पण, ही बाब एकविचारी मित्रांना मात्र खटकते. त्यात आपल्यातीलच एका मित्रावर अन्यान होतोय म्हंटल्यावर त्यांना ती अस्थाव्यस्थ करते. यातूनच स्वतः स्वतःला न्याय मिळवून देण्याचा मार्ग हे मित्र कसा काढतात? त्यातील एक निवृत्त न्यायाधीश, एक निलंबित पोलीस आणि एक डॉक्टर असल्याने आपापल्या पेश्याप्रमाणे काम वाटून घेतात. याची परिणीती म्हणजे ते न्यायालया बाहेर न्यायालय कसे स्थापन करतात? आरोप्यावर स्वतःच्या न्यायालयात चौरंगी खटला ते कसा चालवतात? आणि शेवटी त्या आरोप्याला मृतू दंड देतात की नाही? आदींची नाट्यमयता पाहणे रंजक ठरते. सिनेमाचा पूर्वार्ध थोडा विस्कळीत आणि अधिक नाट्यमय वाटला असला तरी तो प्रेक्षकांना आपल्या आसनात खिळवून ठेवतो. सिनेमाच्या मध्यावरच सतीश जोशीला न्याय मिळवून देण्याचा संघर्ष पूर्ण होता आणि निलंबित पोलीस अधिकारी असलेल्या दिगंबर सावंत याची गोष्ट उत्तरार्धात सुरु होते. राजकारण आणि पोलीस यंत्रणेतील आकडेमोडीमुळे स्वतःवर झालेल्या अन्यायाची दिगंबरला आठवण होते. आणि पुन्हा एकदा न्यायालया बाहेरचा कोर्ट ड्रामा त्याच शिताफीने सुरु होतो. यासगळ्यात या चार मित्रांचा पाचवा मित्र अर्थात गांधीवादी प्राध्यापक दिलीप प्रधान घडणाऱ्या घटनांपासून अलिप्त असतो. त्याला सत्याची पाठराखण करत आपल्या मित्रांना योग्य मार्गावर आणायचे असते. आता पुढे नेमक हे कसे होते? दिगंबरला न्याय मिळतो का? आरोपीला शिक्षा होते का? गांधीवादी दिलीपचे पुढे काय होते. या प्रश्नांची उत्तर शब्दात सांगण्यापेक्षा पडद्यावर पाहणे औत्स्युक्याचे ठरेल. सिने-नाट्य सृष्टीतील पाच दिग्गज मंडळी एकत्र सिनेमात दिसणे ही प्रेक्षकांसाठी अभिनयाची पर्वणीच आहे. सर्वांनी आपापल्या भूमिका अगदी उत्तम साकारल्या आहेत. पण, यातही आपले विशेष लक्ष वेधून घेतात ते डॉक्टर रुस्तमची भूमिका साकारलेले शिवाजी साटम. आजवर प्रेक्षकांनी त्यांना अशा पारसी गृहस्थाच्या भूमिकेत पाहिलेले नाही. त्यामुळे त्यांच्या तोंडी असलेली मराठी मिश्रित पारसी ऐकणे गंमतीशीर आणि मनोरंजक ठरते. विक्रम गोखले, सतीश आळेकर, अशोक सराफ, दिलीप प्रभावळकर आदी सर्वांनी आपल्या अभिनयातील नितळता उत्तम राखली आहे. तसेच शरद पोंक्षे, उदय टिकेकर यांची कामे देखील चोख झाली आहेत. कथा आणि पटकथा मांजरेकरांचीच असल्यामुळे त्यांना नेमक माहिती होतं काय दाखवायचे आहे आणि काय नाही. पण, तरीही सिनेमाला थोडा तडका देण्यासाठी कथानकात एक लावणी आणि मज्जेशीर गाणे गुंफले आहे. अभिराम भडकमकर यांचे सरळ सोप्पे संवाद आणि करण रावत यांची छायालेखन चांगले झाले आहे. पण, तरीही सिनेमात मुंबईतील काही प्रत्यक्ष घटनास्थळी झालेले चित्रीकरण उर्वरित छायांकनाच्या पातळीशी मेळ धरत नाही. संकलनाच्या बाबतीत सांगायचे झाले तर सिनेमाचा उत्तरार्धाला उत्तम कात्री लागली आहे, जी पुर्वार्धातही आवश्यक होती, असे वाटते. पण, 'मी शिवाजी पार्क' सिनेमा मात्र सर्वसामान्य व्यक्तिमत्वातील असामान्य व्यक्तिमत्व प्रेक्षकांच्या समोर उघडे करण्यास तसेच न्यायव्यवस्था आणि पोलीस यंत्रणेला आरसा देखील दाखवते. तर, सिनेमा एकदा सिनेमागृहात जाऊन पाहायला काही हरकत नाही.

स्मृतिदिन

आपल्या प्रतिक्रिया येथे नोंदवा


काही निवडक प्रतिक्रिया:

अ. सरपोतदार

अशी हि बनवा बनवी या सिनेमाला ३० वर्षे झाली त्याबद्दल सर्वप्रथम किरण जिंचे अभिनंदन !!! ह्या चित्रपटातील विश्वास सरपोतदार(घरमालकाची) हि भूमिका सुधीर जोशी यांनी अतिशय उत्तम रित्या सादर केली आहे. माझे आडनाव सुद्धा सरपोतदार आणि हा चित्रपट जेंव्हा प्रदर्शित झाला तेंव्हा आम्ही सर्व मित्र एकत्र बघायला गेलो होतो त्या चित्रपटानंतर माझे मित्र मला त्या नावानेच हाक मारतात 'विश्वास सरपोतदार '. मला त्या गोष्टीचा आनंद आहे. हि एक आठवण आपल्या सांगावीशी वाटली. धन्यवाद !!!